20 Οκτ Η ευθραυστότητα, η ευπάθεια και η σαρκοπενία

Όλοι μας, στα νεότερα μας χρόνια, είμαστε γεμάτοι δύναμη (ρώμη) και αντοχή. Με το πέρασμα του χρόνου όμως, όσο μεγαλώνουμε, η ρώμη και η αντοχή μας σταδιακά μειώνεται, σε κάποιους περισσότερο και σ’ άλλους λιγότερο. Το γιατί οι εφεδρείες μας μειώνονται διαφορετικά από άτομο σε άτομο, οφείλεται τόσο στο ρόλο που παίζουν οι γενετικοί παράγοντες όσο και οι περιβαλλοντικοί. Όταν έχουμε μειωμένες εφεδρείες, δηλαδή έχουμε χάσει μέρος από την δύναμή μας και την αντοχή μας, τότε είμαστε πιο εύθραυστοι, πιο ευπαθείς και φυσικά πιο ευάλωτοι σε στρεσσογόνους παράγοντες. Εάν για παράδειγμα πάρουμε ένα άτομο μεγαλύτερης ηλικίας το οποίο διατηρεί ακόμα τις εφεδρείες του, δηλαδή δεν πάσχει από το σύνδρομο της ευθραυστότητας, μία ήπια λοίμωξη θα τον κρατήσει ίσως μερικές μέρες στο κρεβάτι, αλλά πολύ σύντομα θα επανακτήσει τις δυνάμεις του και θα είναι και πάλι λειτουργικός όπως πριν. Εάν το ίδιο άτομο έχει χάσει τις εφεδρείες του, δηλαδή πάσχει από το σύνδρομο της ευθραυστότητας, τότε αυτή η ήπια λοίμωξη θα τον ταλαιπωρήσει περισσότερες μέρες και εφόσον την ξεπεράσει, πιθανότατα, δεν θα είναι λειτουργικά στην προηγούμενη του κατάσταση.

Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί οι παράγοντες που στις μεγαλύτερες ηλικίες μας κάνουν πιο ευάλωτους και πιο εύθραυστους; Η σαρκοπενία, η νοητική και η ψυχολογική μας κατάσταση, η διατροφή, η ακοή και η όραση μας συμμετέχουν με διαφορετικό τρόπο και ποσοστό στο σύνδρομο ευθραυστότητας. Με το πέρασμα των χρόνων, σταδιακά, ο μυϊκός ιστός του ανθρώπου μειώνεται, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται ο λιπώδης ιστός. Σαρκοπενία ονομάζεται η σημαντική απώλεια μυϊκής μάζας, και αναγνωρίζεται ως μία κύρια αιτία του συνδρόμου της ευθραυστότητας.

Το σύνδρομο της ευθραυστότητας δεν είναι απλά μία κατάσταση την οποία παρατηρούμε και περιγράφουμε. Το σύνδρομο της ευθραυστότητας συνδέεται άμεσα με τις συχνές πτώσεις, τα κατάγματα, τη μεγαλύτερη πιθανότητα εισαγωγής σε οίκους ευγηρίας, και βέβαια με μεγαλύτερη θνησιμότητα. Οι  γηρίατροι, γιατροί που ασχολούνται με τις παθήσεις των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας, ερευνούν τρόπους να προβλέψουν το σύνδρομο της ευθραυστότητας πολύ πριν αυτό εμφανιστεί και να επέμβουν αποφασιστικά με τη φυσική άσκηση, τη σωστή διατροφή, τη βελτίωση της ψυχολογικής και νοητικής κατάστασης, την ενίσχυση της κοινωνικότητας, την πρόληψη και αντιμετώπιση των χρόνιων νοσημάτων, καθώς και τη μείωση της πολυφαρμακίας. Οι σύγχρονες εξελίξεις της τεχνολογίας συνδράμουν επίσης προς αυτή την κατεύθυνση. Η σφαιρική αντιμετώπιση όλων αυτών των παραγόντων θα έλεγε κανείς ότι έχει ένα ρόλο ¨αντιγήρανσης ¨. Δυστυχώς σήμερα στη χώρα μας η γηριατρική ειδικότητα¨ δεν αναγνωρίζεται σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει σε όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Η Πανελλήνια Εταιρεία Γηριατρικής και Γεροντολογίας έχει πετύχει πολλά για την αναγνώριση της Γηριατρικής ειδικότητας στην Ελλάδα και σύντομα θα το κατορθώσουμε .

ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΛΛΟΥΛ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΝ.ΠΑΤΡΩΝ-ΓΗΡΙΑΤΡΟΣ

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΓΗΡΙΑΤΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΓΕΡΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ